Dün Gece Bir Dostu Kaybettik

Dün gece bir dostu kaybettik...

Şairin de dediği gibi “şimdi burada idi gitti elden, gitti ebede gelip ezelden...”

Dün burada idi gerçekten.

Geldi, gülümsedi, gülümsetti...

Nerden bilirdik ki, bu, Onu son görüşümüzdü?

Nerden bilirdik, ertesi gün namazını kılacağımızı?

Canlı idi, cap canlı idi. Hayat dolu idi.

Yaptığı güzel işleri heyecanla anlatıyordu.

Hatta hayatımın gidişatı ile ilgili çok önemli fikirler verdi.

Umarsızca dinledim sadece, belki uygularım diye.

Nerden bilirdim ki, bu, Onu son görüşümdü?

En son elimi sıktığında, ihtiyacın olursa beni ara diyordu,

Hiç çekinme diyordu gözlerime sıcak sıcak bakarak.

Nerden bilirdim, bu, Onun son akşamı idi?

Cenazesindeki yüzlerce kişinin gözleri de aynı soruyu soruyordu.

Tüm başlar eller arasında, dudaklarda sessiz dualarla Uğurladık Ahmet Abiyi...

“Ahmet Yavuz abi şehrin en sevilen simalarındandı. Elli küsür yaşında bir elim kazada kaybettik kendisini. Sağlıkçı idi kendisi. Kim ararsa arasın, hangi saatte ve nerde olduğuna bakmaksızın giderdi fisebilillah. Ateşimiz çıktığında bir gece vakti o gelirdi bize iğne yapmaya.

Çocukluğumun korkulu rüyası, gençliğimde hep güler yüzü ile hatırladığım mübarek bir insandı. Kazadan yirmi dört saat önce babamın ateşi yükselmiş ve kendisini çağırmıştık.

Yarım saate ordayım dedi ve geldi. İlaçlar yokmuş yanında, nöbetçi eczane aramış ilaçlar için.

O gece O’nu son görüşümüz oldu.Tam yirmi dört saat sonra trafik kazası geçirdi ve kaybettik kendisini.” Cenab-ı Hakk gani gani rahmet eylesin...

Tags:

Featured Posts
Recent Posts
Search By Tags
Follow Us
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Google Classic
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now